Navigatie

Sylvia van Stralendorff en Esra Yuksel

eerst leerling, nu leraar (m/v): 2 Sylvia van Stralendorff en Esra Yuksel
door Sanne Weiland. Dit artikele verscheen eerder in nieuwsbrief 2


Na in de vorige nieuwsbrief twee mannelijke oud-leerlingen te hebben voorgesteld die nu zelf docent zijn op Lyceum Schravenlant, is het deze keer de beurt aan twee dames: Sylvia van Stralendorff (55) en Esra Yuksel (24). Sylvia geeft sinds 2001 Frans en is ook nog druk als zorgcoördinator voor de klassen 2 en 3. Esra geeft sinds 2015 Engels.

In de klas: wanneer was je zelf leerling op onze school?
Sylvia: Ik ben begonnen in de brugklas in september 1975, ik kwam in klas 1E. Onze school heette toentertijd trouwens nog RSG Schravenlant.
Esra: Ik stroomde in 2011 in de vierde klas, dit omdat de afstand van mijn voormalige middelbare school te veel voor me werd. In 2013 heb ik mijn havodiploma in ontvangst mogen nemen.

Hoe oud was je toen je wist dat je docent wilde worden en waarom heb je ervoor gekozen om op je oude school te gaan werken?
Sylvia: Ik zat in de tweede klas toen ik het wist: ik wilde gymdocent worden! Maar uiteindelijk kwam het toevallig zo uit en ben ik via een omweg in het onderwijs terecht gekomen. Tijdens mijn vorige baan deed ik de lerarenopleiding Frans toen een studiegenoot me attendeerde op een vacature voor Frans. Toen bleek het dus om Schravenlant te gaan. Het sollicitatiegesprek was met de rector, Rob van der Meijden, en conrector Arno Klerk.
Esra: Ik zat in mijn examenjaar, ik was dus 17 jaar toen ik besloot lerares te worden. Tijdens de diploma-uitreiking beloofde mijn mentor, en docent Engels, mevrouw Vendel me in haar speech publiekelijk dat ze mij als haar stagiaire zou aannemen. Ik heb haar niet helemaal de kans gegeven dit te doen, want er was een vacature waar ik meteen voor solliciteerde. Dus al snel was mevrouw Vendel mijn docent niet meer, maar mijn lieve collega.

Wat is jou het meest bijgebleven van jouw schooltijd?
Esra: Wat mij vooral is bijgebleven is de eenheid en gezelligheid onder al mijn schoolgenoten. Naar school gaan was gewoon gezellig! We konden allemaal goed met elkaar opschieten. Ook het contact tussen leerling en docent was onwijs sterk. Ik mis het ontzettend om zo als leerling rond te lopen.
Sylvia: De schoolfeesten met Martin Green, de sporttoernooien en het zeilkamp in de tweede klas in Uitwellingerga en natuurlijk voor straf terugkomen op vrijdagmiddag ;)

Heb jij docenten gehad die jou hebben geïnspireerd?
Sylvia: Ja, de gymdocente mevrouw De Mol. Zij was een lieve, aardige en sportieve vrouw die heel goed lesgaf.
Esra: Ik wist altijd al dat ik iets met Engels wilde doen, maar twijfelde in de bovenbouw heel erg over wat ik nou precies wilde doen. In de vijfde klas koos ik het vak Engels voor mijn profielwerkstuk. Hierdoor had ik wekelijks een gesprek met mevrouw Vendel die toen ook mijn mentor was. Na een heleboel gesprekken met haar leek het me wel interessant om docent te worden. Mevrouw Vendel was dus zeker iemand die mij toen als leerling heeft geïnspireerd en nu nog steeds inspireert als collega.

Hoe is het om nu collega’s te hebben waar je vroeger bij in de les zat?
Esra: Toen ik hier net begon te werken, vond ik het bij sommige collega’s wel ongemakkelijk. Ik noemde ze dan per ongeluk meneer of mevrouw in plaats van bij hun voornaam. Dit is gelukkig wel heel snel veranderd. Hoe langer ik er werkte hoe beter ik me kon aanpassen aan het feit dat het niet meer mijn docenten waren, maar mijn collega’s.
Sylvia: Toen ik net op Schravenlant kwam, werkten er nog wel een aantal docenten van wie ik zelf les had gehad. Het moeilijkst vond ik het toen om de rector te tutoyeren: in mijn schooltijd was hij namelijk ook al de rector.

Wat is er volgens jou veranderd op Lyceum Schravenlant sinds jouw schooltijd? En wat is er hetzelfde gebleven?
Sylvia: Wat er is veranderd? Dat is te veel om op te noemen! Wat er is gebleven dat zijn de leuke leerlingen en de goede sfeer!
Esra: Voor mij geldt ook dat de gezelligheid en de positieve sfeer – die ik net ook al benoemde – nog steeds rondhangen, ook in dit nieuwe gebouw. Dat is niet veranderd en dat zal hopelijk ook nooit veranderen.
Wat betreft de veranderingen is het voor mij natuurlijk nog maar een paar jaar geleden dat ik hier zelf leerling was. Wel zijn er nu nieuwe docenten waarvan de meesten best jong zijn. Dat was een paar jaar geleden nog anders. En we zitten nu natuurlijk in een nieuw gebouw waar we als school ontzettend trots op mogen zijn!

© 2018 - 2019 SCHRAVENLANT 150 JAAR | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel